Święto Niepodległości jest idealną okazją do opowiedzenia sobie o Polsce, jaką chcielibyśmy mieć, o Polakach, jakich chcielibyśmy spotykać w swoim życiu. Nie powinno w takiej dyskusji zabraknąć tych, którzy zajmują się ochroną (ojczystej, jak najbardziej) przyrody. Stąd też, mój zwyczajowo weekendowy felieton Zielonego Pokoju zapodaję pośrodku tygodnia. No ale dzień jest szczególny…
Mój patriotyzm zasadza się na miłości do przyrody. Strasznie irytuje mnie, gdy widzę, jak ktoś ją bezmyślnie dewastuje. I nieważne kto to robi: Niemiec, Francuz, czy inny Polak. Polska przyroda powinna być chroniona na równi z polskim dziedzictwem narodowym i kulturowym.
Jestem Polakiem i kocham czyste polskie rzeki, przyrodę polskich Warmii i Mazur, bo uwielbiam przepiękne wschody słońca w polskich górach i wspaniałe zachody słońca nad polskim morzem. Jestem Polakiem i zależy mi na czystym powietrzu w polskim Krakowie i chciałbym, by wreszcie naród zrozumiał, że walka o czyste powietrze w polskim Zakopanem, Poznaniu, Wrocławiu i Łodzi i każdym innym polskim mieście to walka o zdrowych Polaków i unikatowe bogactwa naszej kultury.
Jestem Polakiem i uważam, że tak jak ochronie podlega polski Zamek Królewski w Warszawie, tak samo na ochronę zasługuje przepiękny krajobraz polskiego Mazowsza. Chciałbym, by Polacy szczycili się zabytkami Torunia, Gdańska, Bydgoszczy i Lublina, ale umieli także docenić piękno i wartość dolin rzecznych pod Szczecinem, lasami w Lubuskiem albo i przepięknym łańcuchem Bieszczad i innych pasm górskich po polskiej stronie.
Jestem Polakiem i uważam, że mają prawo w Polsce żyć na wolności niedźwiedzie, wilki, rysie i żubry i cieszyć oczy turystów. Uważam, że doliny polskich rzek mają prawo być ochronione przed durnymi pomysłami ich zdewastowania. I nie przekona mnie żadna polityczna nagonka polityczna, że ma być inaczej. A prawdziwi Polacy, jeśli w ogóle można w tej zbitce pojęciowej znaleźć pozytywny wydźwięk, powinni starać się o to, by je ochronić. Tak jak przyrodę w okolicach świętego dla wielu Gietrzwałdu, czy obszaru, który – mam nadzieję – wreszcie obejmie Park Narodowy Doliny Dolnej Odry.
Czuję się patriotą i nie uważam, że pomysły organizacji dużych imprez olimpijskich w polskich górach są dla nich, poza chorymi ambicjami niektórych polityków, najlepszym rozwiązaniem. Jestem Polakiem i dlatego będę głośno krzyczał w obronie polskiej Puszczy Białowieskiej przed jej wycięciem i dewastacją. Jestem Polakiem i dlatego uważam, że polskie Lasy Państwowe powinny chronić polskie lasy dla nas, Polaków. Tak jak cała polska administracja odpowiedzialna za ochronę środowiska powinna bronić obszarów Natura 2000 na polskiej ziemi, bo to dzięki nim uchowa się znaczny odsetek polskiego bogactwa przyrodniczego. Tak jak i dzięki parkom narodowym i parkom krajobrazowym. Jestem Polakiem i dlatego będę pytał każdego polityka co zrobił, bądź ma zamiar zrobić dla polskiej przyrody.
Jestem Polakiem i dlatego wygarnę każdemu, kto w imię chorych ideologii będzie mi wmawiał, że ekologia to terror lewactwa. Jestem Polakiem i dlatego angażuję się w obronę polskiej przyrody – po to, by mogły się z niej cieszyć nasze dzieci i nasze wnuki.
Jestem Polakiem i mam obowiązki polskie – te wobec języka, kultury i społeczeństwa, ale i te wynikające z ochrony środowiska w Polsce. Jestem Polakiem i dlatego konsekwentnie przypominam, że ochrona polskiej przyrody jest obowiązkiem patriotycznym.
Podobne apele pisywałem przy okazji „świąt majowych” i przy każdej innej okazji, gdy na ustach komentatorów pojawiały się „Polska”, „polskość”, „patriotyzm” i tym podobne hasła, bo za każdym razem uważałem, że ważne jest przypominanie im wszystkim polskich obowiązków wobec polskiej przyrody. Biało-czerwonej Polski nie ma bez koloru zielonego. Nawet, gdyby miał to być jedynie kolor drzewca. Niech żyje zielona Polska!
fot. tytułowa: Kacper Korgul | unsplash.com
